دریافت کد گوشه نما

دل آباد :: رسانه اهل دل

دل آباد، رسانه بی دل هایی ست که در به در، در پی دلدار اند.
خانه | اخبار | پیامک | کتاب | جزوه | اپلیکیشن | فیلم | صوت | ختم قرآن | عکس | گوشه‌نما | آرشیو | پیوندها | وبلاگ‌ها | همدلی در دل‌آباد
درباره ما | تماس با ما


امروز
یکی دیگر از روزهای خوب خداست


چماق و هویج، ترفند امروزی نیست!


| ارسال در «دل‌نوشت» توسط دل‌باخته .. ، در ساعت ۱۶:۰۶ روز دوشنبه ۱۹ مهر ۹۵ |


در زندگی لحظه‌هایی هست که آدمی شبی به تبی و تابی و بهانه‌ای، از دست عزیزترین و نزدیک ترین وابستگان خود نیز خسته و دلگیر می‌شود. مادر از دست طفل و پدر از دست پسر، کودک از دست والدین، و خواهر از دست برادر. برادر هم گاهی از دست برادر خسته و دلگیر می‌شود. اما نسبت عباس با حسین تنها نسبت برادری نبود. آنچنانی که مصائب این نسبت، او را دلزده و آزرده کند. رابطه عباس و حسین، رابطه عبد و مولا، امام و مأموم، مجتهد و مقلد بود؛ و هر چه جز این اگر بود، شاید عباس نامه فدایت شوم یزید را روی دیده می‌گذاشت و امان نامه شمر را می‌پذیرفت. اما عباس برای آنکه از محفل عاشقان حسینی دور نشود، حاضر شد از هر دو دست خود بگذرد اما از اصول خود عدول نکند. 


عباس خوب می‌دانست از حسین اگر دست بردارد، دستانش دیگر به کارش نمی‌آمدند. اما چه نابخردانه دست دوستی دراز کرده بود شمر، و چه ساده‌انگارانه امان‌نامه برای عباس آورده بود. امان‌نامه که هیچ، چنین سرداری را عمود هم بر فرقش فرو می‌آوردی، دست از دامان حسین بر نمی‌داشت. و یزیدیان انگار نمی‌دانستند امان عباس، دامن امن و امان دل حسین است و نمی‌دانستند امنیت عباسی، سکینه نگاه حسینی بود، نه آرامش قبل از طوفان جبهه مقابل! 


آخر امان به چه قیمتی؟ به قیمت رفتن و ندیدن غارت خیمه‌ها و اسارت اهل حرم؟ به قیمت تنهایی و بی یاری مولا؟ هیهات! غیرت عباس اجازه نمی‌داد، خیمه‌ها را سوزان و در حال غارت ببیند و در سایه سار نخل‌های کوفی آسوده خاطر بنشیند. اصلا بی حسین زندگی چه ارزشی داشت برای عباس؟ وقتی صدای العطش از حرم حسین برخواسته بود، وعده تعلیق تحریم آب آن هم بصورت مشروط به چه کار عباس می‌آمد؟ وقتی در آن تحریم ظالمانه، گل‌ها یک به یک در حال پژمردن در خیمه‌ها بودند، وعده آسایش باغ‌ها و کاخ‌های کوفی‌ التیام‌بخش کدامین غم دل عباس می‌شد؟ 


آرمان عباس نمی‌گذاشت که به سلام گرگ اعتنا کند، چه رسد به اینکه از آرمان و اعتقاد و اصول خود دست بردارد؟ آنوقت می‌آمد می‌نشست بر سر اختلافات با یزید، با نماینده پلید او - شمربن ذی‌الجوشن - مذاکره می‌کرد؟ آن هم در میدانی که برای کشتن حسین، تمام شمشیرها تیز و تمام سرنیزه‌ها آماده و تیر تمام کمان‌ها درکمین خیمه ها بودند؟


حکایت مضحک چماق و هویج مستکبرین، ترفند امروزی نیست. رسم یزیدیان همه اعصار همیشه همین است. آنها اول تحریم و محاصره می‌کنند، وانگهی دم از مذاکره و توافق و امان‌نامه می‌زنند. اما مگر می‌شود شمشیر آخته را بالای سر طرف مقابل نگه داشت و امان‌نامه پرمکر و مشروط کوفی را روی میز گذاشت و از مذاکره دم زد؟ کوفیان با این حیله یزیدی چه کسی را می‌خواستند فریب دهند، خود را یا علمدار حسین را؟ عباس اگر می‌خواست امان نامه را بپذیرد، چرا از مدینه تا کربلا امام زمانش را همراهی کرد و پاسداری و علمداری از خیمه‌های سپاه حسین را برگزید؟
 

براستی دشمن چه خیالی در سر می‌پروراند؟ امروز ما نسل آخرالزمانی عاشورا اگر قرار باشد امان‌نامه یزید زمان را بپذیریم و با دست کشیدن از آرمان‌های اصیل مان، در امان باشیم، اصلا چرا انقلاب کردیم؟ چرا در جنگ برای دفاع از آن آرمان‌ها مقاومت کردیم؟ و چرا برای ایستادن پای اصول خود، هزینه سنگینی به وزن تحریم و به مساحت محاصره دادیم؟ گیرم که آب را یزیدیان بستند، آبروی مقاومت که باقیست! 


تو اما مبادا به این همه سیاهی‌لشگر دل خوش کنی! شمار سلیمان بن صُردها و حر بن یزید بجلی‌ها اگرچه در این حوالی کم نیست، ولی زمان اما عباس می‌خواهد امروز. مرامت عباسی که باشد، امان‌نامه هم اگر برایت آوردند، تمام دنیا و مافیها را هم بپایت بریزند، حاضر نمی‌شوی یک تار موی ولی را با عالمی عوض ‌کنی! گیرم که آب را بستند، دستان عباس که هنوز در بدن هست. دانش آموختگان مکتب عباس تا دست در بدن دارند، تحریم هم آنان را از پا نمی‌نشاند.

نظرات تأیید شده: (۱۰)                                   واکنش‌ها : موافقین ۷ مخالفین ۰

ashura

hussain

imam hussain

امان نامه

حضرت عباس

خط قرمز

دهه استکبار ستیزی

شمر

عاشورا

مذاکره

۱۱ آبان ۱۳۹۳

نظرات  (۱۰)

۰۸ آبان ۹۳ ، ۲۲:۵۱

رز می گوید:

بسیار عالی بود...ممنون

پاسخ دل‌باخته :


سپاس
۰۸ آبان ۹۳ ، ۲۳:۰۶

رز می گوید:

سلام ورحمة الله. با اجازتون از مطالب باذکر منبع استفاده میشه.

پاسخ دل‌باخته :


سلام علیکم
با کمال میل
موردی ندارد.
۰۸ آبان ۹۳ ، ۲۳:۱۳

رز می گوید:

ممنون.
مقبول آقا ابی عبدالله (علیه السلام)باشه .

و خداوند توفیقاتتون رو روز افزون کنه.

پاسخ دل‌باخته :


سپاس از لطف شما
همچنین
۰۹ آبان ۹۳ ، ۲۲:۲۵

فرکانس می گوید:

سلام برادر خوبم...

با بند بند این متن موافقم...در متن های بعد از محرم به غیر از یکی که هنوز نخواندم؛ این متن خیلی خوب بود و تمامی افکارم را سیراب کرد...

در بند چهارم خط سوم اشتباها به جای "کشتن حسین" نوشته شده "کشستن حسین"
این یک مورد را هم اصلاح کنید تا نگین این نوشته کاملا خودنمایی کند...

اجرتان با سید الشهدا...
کمتر عادت داریم تو فضای مجازی بگیم التماس دعا...

ولی این دفعه دلمان می گوید که بگوییم...التماس دعا

یا علی

پاسخ دل‌باخته :


سلام و رحمت خدا بر شما
سپاس از لطف و توجه و تذکرتان. اصلاح شد.
۱۱ آبان ۹۳ ، ۲۲:۴۱

منشاد می گوید:

ما از برون در شده مغرور صد فریب
نا خود درون پرده چه تدبیر می کنند

تشویش وقت پیر مغان می دهند باز
این سالکان نگر که چه با پیر می کنند

پاسخ دل‌باخته :


باش تا صبح دولتش بدمد...
۱۳ آبان ۹۳ ، ۱۴:۵۹

الهه می گوید:

وفای عباسم آرزوست...:(

پاسخ دل‌باخته :


باز هم بگو کلنا عباسک...
ما کجا و خاک پای عباس...
۱۴ آبان ۹۳ ، ۱۷:۳۲

سامره فصیحی مقدم می گوید:

سلام

آنقدر این متن شما را دوست دارم که از دیشب، چندین بار آن را خوانده ام و به نظرم یکی از پرمغزترین جملاتتان این است:

«حکایت مضحک چماق و هویج مستکبرین، ترفند امروزی نیست. رسم یزیدیان همه اعصار همیشه همین است. آنها اول تحریم و محاصره می‌کنند، وانگهی دم از مذاکره و توافق و امان‌نامه می‌زنند.»

زیرا تا جایی که بنده اطلاع دارم؛ در آمریکا گروه هایی تحت عنوان «شبکه بررسی مسایل ایران» متشکل از 182 شخصیت (نخبه) و 104 سازمان وجود دارد که به بررسی روابط دو کشور ایران و آمریکا می پردازند که خود به چهار دسته تقسیم می شوند:

گروه اول) افرادی هستند که سیاست «تعامل راهبردی» را به عنوان بهترین راه برخورد با جمهوری اسلامی توصیه می کنند. این شبکه که افرادی چون زیبیگنیو برژینسکی، ریچارد هاس و رابرت گارد، سوزان مالونی و تریتا پارسی را شامل می شود، ضمن تاکید بر پایبندی ایالات متحده به بیانیه 1981.م الجزایر، بر این باورند که؛ ایالات متحده باید ایران را به عنوان یک شریک راهبردی بپذیرد و به این کشور جایگاهی در کنار دیگر کشورهای منطقه اختصاص دهد. آنها معتقدند تلاش های آمریکا در سه دهه گذشته نه تنها هیچ سودی برای این کشور به ارمغان نیاورده است، بلکه به روابط دو کشوری که دارای زمینه های مشترکی برای تعامل هستند، آسیب های فراوانی وارد نموده است.

شبکه دوم) شامل افرادی است که بر «تنبیه گری بدون تعامل» جمهوری اسلامی ایران، از طریق تحریم، تهدیدهای نظامی و تلاش برای تغییر رژیم، تاکید می کنند. اعضای این شبکه «ماهیت حکومت ایران اسلامی» را خطری بزرگ برای آمریکا و رژیم صهیونیستی به شمار آورده و به شدت منتقد ورود ایالات متحده به مذاکرات چندجانبه با ایران در موضوعاتی چون پرونده هسته ای هستند. جان بولتون، مایکل لدین، کنت تیمرمن و نورمن پادهورتز را می توان جزو اعضای این شبکه برشمرد.

شبکه سوم) دربرگیرنده افرادی است که بر «دگرگونی بنیادین در سیاست خارجی ایالات متحده» در قبال ایران اصرار می ورزند. این گروه پیش فرض های شکل گرفته در اذهان دولت مردان ایالات متحده را دارای اشکال دانسته و بر این باورند که برخلاف مدعای این کشور و رژیم صهیونیستی، ایران نه تنها این دو کشور را هیچگاه تهدید نکرده است، بلکه بارها از جانب ایالات متحده و اسرائیل به خاطر اتهاماتی که هیچگاه مدارک متقنی برای آن ارایه نشده است، مورد تهدید قرار گرفته است. آنها ضمن تاکید بر مذاکره و دیپلماسی به عنوان معقول ترین گزینه، توصیه می کنند؛ ایالات متحده باید ضمن به رسمیت شناختن دولت این کشور، تضمین های امنیتی لازم را ارایه دهد و نقش این کشور را به عنوان قدرت منطقه ای بپذیرد. اعضای این شبکه ارتباطات مردم دو کشور و سفر گروه های مختلف را سرآغازی برای تعامل حقیقی میان دو کشور می دانند.

شبکه چهارم) آخرین و بزرگ ترین شبکه ای که در داخل ایالات متحده به بررسی روابط دو کشور می پردازد، بوده و شامل افرادی است که تنها راه برخورد این کشور با جمهوری اسلامی ایران را به کارگیری سیاست تعاملی به همراه هویج های اشتهاآور و چماق های هراس انگیز می دانند. در واقع این گروه سیاست های جمهوری اسلامی ایران را تهدیدی برای رژیم صهیونیستی و منافع ایالات متحده می دانند و بر این اساس«تعامل ستیزه جویانه» را توصیه می کنند. لازم به ذکر است که این گروه مذاکره و تعامل با جمهوری اسلامی ایران را نفی نمی کنند، اما چون جمهوری اسلامی ایران را به هیچ عنوان، شریک قابل اعتمادی نمی دانند و معتقدند؛ منافع جمهوری اسلامی همیشه در تضاد با ایالات متحده و اسرائیل است، بنابراین به عنوان یک تاکتیک بر مذاکره و تعامل تاکید می نمایند، تا در دراز مدت، هدف اصلی که همان تغییر رژیم این کشور است، محقق شود. آنها ضمن توصیه به جلوگیری از دست یابی ایران به دانش هسته ای، به دلیل منافع متضاد این کشور، این دانش را نیز تهدید آمیز دانسته و معتقدند باید ضمن توقف برنامه هسته ای از گسترش نفوذ منطقه ای ایران جلوگیری شده و با استفاده از ابزارهایی چون ناآرامی های داخلی، شرایط را برای تغییر رژیم جمهوری اسلامی ایران فراهم نمود. آنتونی اچ کوردزمن، مارتین اس ایندایک، فیلیپ گوردون، سوزان رایس، ریچارد هالبروک و... را می توان در زمره اعضای این شبکه بر شمرد.

و گروه سوم کمترین تعداد نخبگان ایالات متحده و گروه چهارم بیشترین افراد از نخبگان ایالات متحده را به خود اختصاص می دهد که اتفاقاً تعداد بسیار زیادی از نخبگان گروه چهارم در دولت اوباما هم به کارگیری شده اند.

قلمتان همیشه رقصان باشد ان شالله
یاحق

پاسخ دل‌باخته :


سلام خدا بر شما
سپاس از لطف و حسن توجه تان
بابت نکات آگاه کننده ای که در کامنتتان مهمانمان کردید متشکرم
در پناه خدا باشید و بمانید ان شاءلله
۰۸ تیر ۹۴ ، ۰۹:۴۲

بصیر می گوید:

اجازه هست از مطالبتون استفاده کنم ( بدون ذکر منبع و نام)؟

پاسخ دل‌باخته :


مانعی ندارد، هرچند با منبع مستند تر و رایج تر است.
۲۶ مرداد ۹۴ ، ۰۸:۵۲

آزران وطن من سعادت می گوید:

دیکته زندگیمان پر از غلط است ولی نگران نباش
خودش گفته قبل از نمره دادن اگر پشیمان شوی غلط هایت را پاک میکنم!

صدور هیچ گذرنامه و ویزایی لازم نیست وقتی به خدا " پناهنده" می شویم...

خدایا ... نرسان "زمانی " را که برای زندگی، همه چیز داشته باشیم غیر از " زمان"....
لطفا در دیگر وبلاکم با آدرس:saadat52.blogfa.com آزران وطن من نیز سری بزنید وکامنت دهید تا با هم لینک شویم.

پاسخ دل‌باخته :


سپاس از حضورتان
با سلام و تسلیت
تشکر

پاسخ دل‌باخته :


سلام خدا بر شما
عرض تسلیت
سپاس از نگاهتان

ارسال دل‌گویه ها:

بدیهی است که همه دیدگاه‌های شما خوانده شده و برای انتشارشان، ملاک‌ها و معیارهایی لحاظ می شود؛ بنابراین، برای درج دیدگاه خود، رعایت برخی چهارچوب‌های اخلاقی ضروری است:

- لطفاً دیدگاه خود را به زبان فارسی بنویسید، پیام های غیر فارسی منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که حاوی توهین، تهمت یا افترا، نسبت به اشخاص حقیقی و حقوقی باشد منتشر نخواهد شد.
- از ارسال دیدگاه های تبلیغاتی و یا حاوی لینک، خودداری کنید، پیام های نامرتبط با متن، تأیید نمی شوند.
- لطفاً دیدگاه‌تان تا حد امکان مربوط به همین نوشته باشد، در غیر اینصورت می‌توانید از قسمت تماس با ما استفاده نمایید.

بلاگرهای بیان لطفا برای ارسال نظر و یا رأی‌دهی به مطالب روی گزینه «وارد شوید» در کادر پایین کلیک کنید تا مجبور نشوید نام و آدرستان را مجددا بصورت دستی وارد کنید.

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی